باید برای عدالت بجنگیم

دشمن، دیوانه‌‌وارتر از همیشه با ما درگیر شده؛ وحشی‌تر و خون‌آشام‌تر از قبل.
برآوردهایش نشان می‌دهد اگر ایران، بیش از این با همین هویت، دوام بیاورد، ابدی می‌شود. دیگر نمی‌شود شکستش. پس، تمام مکنت و ثروت و قدرتش را به میدان آورده تا مگر ما را بشکند و کار را یک‌سره کند.
این، همان جنگ وجودی‌ست که تا پیش از این جدی نمی‌گرفتیم‌ اما اکنون آشکارتر و نزدیک‌تر از همیشه خود را نشان می‌دهد.
آیا می‌شود دشمن را همچنان ناکام گذاشت؟
قطعاً می‌شود.
لوازمی دارد. لوازمی که چند دهه است یادآوری می‌شود. و گوش‌ها برای شنیدنش سنگین است!
و بعضی گوش‌ها البته خود را به سنگینی می‌زنند. چون ماموریتشان چیز دیگری است.
برای ناکام گذاشتنِ دشمن، دو نیرو لازم است.
یکی نیروی نظامی و دفاعی، که هر آن باید گوش به زنگ باشد و دست از ماشه برندارد.
و دیگری نیروی اجتماعی، که ماموریتش تجهیز فکری و عملی اجتماع است.
تجهیز اجتماع، چگونه اتفاق می‌افتد؟
با دفع فساد و فقر و رفع تبعیض. با بسط عدالت. اجتماع، جز با عدالت، انسجام نمی‌یابد و تجهیز نمی‌شود.
جامعهٔ نابرابر، میدانِ تاخت‌وتازِ دشمن است. چیزی که سال‌هاست پشت گوش انداخته‌ایم. و شوخی گرفته‌ایمش.
اگر برای عدالت بجنگیم، سدی می‌سازیم برابرِ دشمن.
او هر چه بزند، به درِ بسته خواهد خورد.
بیراه نیست که وقتی طرح فروپاشی ایران را ریختند، محاصرهٔ اقتصادی و تنگنای معیشتی را پیش انداختند. چرا که نابرابری و تبعیض، در سفره‌ها سریع‌تر و عریان‌تر از هرجا خودنمایی می‌کند.
مردم، به حکم مرامِ انقلابی، اصل را بر تحمل تنگنا و کمبود می‌گذارند. اما به محض اینکه تبعیض ببینند، تحمل را به‌درستی، عملی ضدانقلابی می‌دانند. پس اعتراض می‌کنند.
آیا عدالت‌ورزی و رفع فساد و فقر، در کوتاه‌مدت می‌تواند دفع شر دشمن کند؟
بازهم قطعاً بله.
چرا که جامعهٔ امروز ایران، در سطح بالایی از آگاهی و تجربه قرار دارد. یعنی زیرساخت‌های فکری لازم برای دفع شر دشمن را در حد قابل قبولی دارد. آنچه می‌تواند مانع از فعال‌شدن این زیرساخت‌ها شود، دلسردی و ناامیدی ناشی از بی‌عملی ست. اگر حتی اندکی ـ صادقانه و مومنانه ـ در جهت عدالت و فسادستیزی حرکت شود، بلافاصله ایمان تاریخی و خودآگاهی ملی، می‌جوشد و موج می‌آفریند و سد می‌سازد و شر برمی‌گرداند.
ما راهی جز عدالت‌گستری نداریم. راهی جز دفع فساد و فاسدان نداریم.
اگر می‌خواهیم‌ در جنگ وجودی، مغلوب نشویم و مدیون تاریخ و آیندگان نباشیم، باید برای عدالت بجنگیم.